पीठं चलति

चाङ्गदेवः कश्चन योगी । अनेकाः सिद्धीः प्राप्तवान् आसीत् । जनाः तं बहुधा प्रशंसन्ति स्म । अतः तस्य मनसि अहङ्कारः उत्पन्नः । तस्मिन् एव काले सतः ज्ञानेश्वरस्य कीर्तिः सर्वत्र प्रसृता । भगवतः विठ्ठलस्य परमभक्तः । ज्ञानेश्वरे ईर्ष्याद्वेषादयः विकाराः न आसन् । ज्ञानेश्वरस्य कीर्तिं श्रुत्वा चाङ्गदेवः तेन मेलितुम् इष्टवान् । यदा मेलितुं गतवान्, ज्ञानेश्वरः तस्य अहङ्कारं दूरीकृतवान् । चाङ्गदेवः तस्य शिष्यः च अभवत् । (“केन्द्रीयसंस्कृतविश्वविद्यालयस्य अष्टादशीयोजनान्तर्गततया एतासां कथानां ध्वनिप्रक्षेपणं क्रियते”) Changadeva was a yogi who had attained many powers and was praised by people, which gave rise to pride in him. At that time, the fame of Jnaneshwar, a great devotee of Lord Vitthala, spread everywhere. Jnaneshwar had no envy or malice. Hearing of Jnaneshwar’s renown, Changadeva wished to meet him. When he did, Jnaneshwar removed his pride, and Changadeva became his disciple.