Tratatata. Szymon Barabach

Szymon Barabach

Nazywam się Szymon Barabach.
I pisuję teksty dla dzieci.
Jestem autorem książek "Rymosmaki czyli co się gdzie je na świecie" (Wyd. Dwie siostry) i "Leksykon strachów domowych" (wyd. Zielona Sowa).
Posłuchaj bajeczek, bajdurzeń, bajek, historyjek i opowiastek, które dla Ciebie mam.

Zapraszam Cię na moją stronę https://www.tratatata.pl

Ważna informacja! Logo podcastu ("facet z trąbą") zaprojektował mój ukochany syn Jeremi. Teraz to wielki chłopak, ale gdy malował logo, miał 7 lub 8 lat.

Play

Open in

20 episodes
Avg 3 min
Polish

Episodes 20

Newest Oldest Longest

All20 Unplayed20 In progress0 Played0

March 3 · 2 min
Wygięty stryj
Stryjowi, gdy się wyginał, Wypadła nagle sprężyna. Stryj patrzy i nie wierzy: Czy to sprężyna tu leży? I czy to moja jest wina, Że wypadła sprężyna? Przypadek to przecież nie lada - Nieczęsto sprężyna wypada, Zwłaszcza, że w ludzkim ciele Sprężyn jest raczej niewiele. A że się rzadko to zdarza, Pobiegł stryj do lekarza. Lekarz ogląda go, bada: - Drogi panie, posiada, Pan wszystkie niezbędne części, Nie stuka pan i nie chrzęści, Więc nie znajduję przyczyny, Wypadnięcia sprężyny. Bo przecież, proszę pana, Nie wypadła z kolana, Z łokcia czy nawet głowy. Jest pan zupełnie zdrowy! I niech się pan już tak nie spina, To nie pańska sprężyna! Zastanowiło to stryja: Jeśli nie moja, to czyja? I od lat kilku siedzi, Szukając odpowiedzi. Bo są zagadki na świecie, Których nie rozwiążecie. A ja mam jeszcze pół zdania W kwestii wyginania: Nie róbcie tego, broń boże, Bo coś Wam też wypaść może!
January 31 · 3 min
Pierogi
Pierogi nie znoszą śmietany! To fakt szerzej nieznany, więc panowie i panie taplają pierogi w śmietanie. W domu i w pierogarni, w Łodzi, Bytomiu, Jastarni, gdy talerz pierogów ktoś łapie, śmietaną zaraz je chlapie! Tłum pierogowych smakoszy widząc pierogi, z rozkoszy śmieje się patrząc na nie, gdy te leżą całe w śmietanie. Lecz nikt nie zmusi się, żeby poznać pierogów potrzeby, spytać, co myślą pierogi, czy mają jakieś wymogi, co w ich wnętrzu się dzieje, gdy ktoś je śmietaną poleje. Czy czują gniew albo smutek, I jaki jest tego skutek. Może gdyby pierogi, Miały choć po dwie nogi, Toby zwiewały z talerza, W śmietanie by żaden nie leżał! Więc gdy Ci żarłoku drogi, Znowu podadzą pierogi, To je zapytaj o zdanie, Czy chcą leżeć w śmietanie.
January 17 · 3 min
Krótki poradnik dla zwierząt, które chcą się schować
Goryl, pchła, kapibara, Krowa, papuga ara, Kangur, węgorz czy sowa - Każde zwierzę się chowa, I przynajmniej raz w życiu, Spędza czas jakiś w ukryciu. Dlatego - uwaga! Zwierzęta! Niech każde z was zapamięta, Kilka dość prostych rad, Gdzie schować pyszczek lub zad. Kiedy jesteś dziobakiem, Możesz się schować za krzakiem. Zniknie tam kształt twój dziobaczy, I nikt Cię już nie zobaczy. Groźne, zębate piranie Niech skryją się w fortepianie Mając przy tym nadzieję Że ktoś im wody naleje Gdy jesteś niewielką kuną, Możesz w otworek się wsunąć. A będąc kolczastym jeżem, Wygodnie w jeżynach poleżeć. Straszne, ryczące lwy, Co mają jak brzytwy kły, Powinny się schować w chaszcze I z chaszczy wystawiać paszcze Na koniec śmieszne ryjówki. Im nie trzeba kryjówki. Stwierdziła już dawno nauka, Że nikt ryjówek nie szuka. Jest jeszcze kwestia słoni. Te bardzo trudno zasłonić. Kiedyś próbował ktoś słonie Poupychać w kartonie, Lecz kilka w kartonie słoni. Widać wciąż tak jak na dłoni. To koniec poradnika, Nie ma co dłużej pleść, Bo muszę już sam znikać. Idę się schować! Cześć!
S2 · E1
January 3 · 3 min
Jamnik
Nieczęsto się o tym wspomina, Więc pewnie tego nie wiecie, Że mieszkał w pobliżu Szczecina Najdłuższy jamnik na świecie. Kiedy na spacer wychodził, Mniej więcej już po godzinie Nos jamnika był w Łodzi, A tylne łapy w Olsztynie. Gdy kiedyś, ot tak, dla zabawy Przed pewnym pudlem się schował, To sięgał od centrum Warszawy Aż po przedmieścia Rzeszowa. We wrześniu czy październiku Czterech ważnych uczonych Zjawiło się u jamnika, By zmierzyć go z każdej strony. Pierwszy skończył pomiary, I przyjrzał się badań wynikom: Ten jamnik, to nie do wiary, Jest równy stu zwykłym jamnikom! Panowie! – powiedział drugi - Sprawa jest oczywista! Ten jamnik jest raczej tak długi, Jak innych jamników trzysta. Trzeci się zatrząsnął ze złości: Ja jestem gotowy przysiąc, W kwestii jamniczej długości, Że to jest jamników tysiąc! A na to podniósł się czwarty, Przepraszam, ale się wtrącę: Tysiąc? To chyba żarty! Raczej jak dwa tysiące! I tak do siebie dzień cały, Wrzeszczeli: Nie! Absolutnie! I długie godziny trwały, Te naukowe kłótnie. A jamnik dłużej nie czekał, Bo miał na spacer ochotę. W Kielcach wesoło zaszczekał, W Suwałkach pobiegł za kotem. W Przemyślu kichnął i ziewnął Pizzę zjadł gdzieś za Piłą, Lecz pod Szczecinem na pewno, Długo jamnika nie było.
Jun 23, 2025 · 12 min
Uspokajanka (medytacja dla dzieci)
Nikt się już głośno nie odzywa Więc odpoczywasz... Co było smutne, w dal odpływa Więc odpoczywasz... Łagodna cisza Cię nakrywa Więc odpoczywasz...
Apr 6, 2025 · 3 min
Dżdżownica
Wśród wielu zwierząt zachwyca, Mnie nieustannie dżdżownica. Dżdżownica, bądźmy szczerzy, Do pięknych nie należy. Nie znam dżdżownicy, która, Ma kolorowe pióra, Puchate miękkie łapki, Albo futerko w ciapki. W sumie to chyba żadna Dżdżownica nie jest ładna. Wygląda byle jak. Nawet nosa jej brak. Ale nie patrzy na siebie, Tylko pełznie i grzebie, I z jakiegoś powodu, Ciągle sunie do przodu. Omija korzenie, badyle, Nie staje nawet na chwilę: Jeszcze kawałek, ciut, ciut, Byle w przód, ciągle w przód. Kiedy dżdżownica się zmęczy, To nie marudzi, nie jęczy. Weźmie łyk oranżady, Wykona cztery przysiady, Kebab ze szczawiem doje, I dalej robi swoje. To wielka jest tajemnica, Dlaczego każda dżdżownica, Grzebie wciąż wszerz i wzdłuż. Dżdżownice tak mają, i już! Niech w parku, czy na ulicy, Najdzie Cię czasem ochota, By krzyknąć w stronę dżdżownicy: Dżdżownico! Dobra robota!
Mar 16, 2025 · 3 min
Hobby
Hobby Hobby mojej cioci to uprawianie paproci. Ilekroć odwiedzę ciocię, widzę paproci krocie. W doniczkach, dzbankach i puszkach, na parapetach, na łóżkach, na krzesłach, szafie, na stole, na górze, pośrodku, na dole, wszędzie stoją paprocie. Więc grzecznie pytam ciocię: Ciociu! Po co to ci? A ciocia w paprociach psoci! Najpierw udaje mopsa: bryka, siupa i hopsa. Robi salto z obrotem, fiflaka, przysiad, a potem zgina się i wygina, i na paprocie się wspina, jak na najwyższe drzewa. Siada na liściu i śpiewa. I myślę, patrząc na ciocię, która uprawia paprocie, że człowiek szczęśliwy się robbi, kiedy ma jakieś hobby.
Oct 8, 2023 · 3 min
Mniam!
Ja po prostu tak już mam, Że co chwilę krzyczę „Mniam!” Obserwuję wzrokiem dzikim, Gdzie się kryją smakołyki. A gdy dojrzę do jedzenia, Coś to się w żarłoka zmieniam, I na talerz szybko kładę: Trzy śniadanka i obiadek, Paróweczek stosik wielki, Żółte śliwki mirabelki, Ramen, tofu, bułkę z miodem, Kebab i ziemniaczki młode, Owocową galaretkę, Sos grzybowy i bagietkę, Torcik, w którym są migdały, Naleśniki z serem białym. Jak mi pyszność wpadnie w oko, To uśmiecham się szeroko, I na talerz ją nakładam. Choć nakładam, to nie zjadam. Bo ja jestem tym żarłokiem, Co pożera wszystko wzrokiem. Gdy jedzenie tylko widzę, Apetytu się nie wstydzę, Chociaż nie wiem, gdzie to zmieszczę. Myślę sobie: jeszcze, jeszcze, I wypełniam mój talerzyk. A jedzenie leży, leży... Potem, zamiast w paszczy znikać, Zwykle trafia śmietnika. Jednak dzisiaj wezmę w łapki, Ćwierć jabłuszka, pół kanapki, Wszystko to co do okruszka, Wpadnie do mojego brzuszka! Koleżanko i kolego, Życzę wszystkim Wam smacznego! Wy się tez jedzeniem cieszcie, Lecz za dużo go nie bierzcie!
Sep 30, 2023 · 3 min
Komórka Jurka
Jurka wessała komórka! To nie żadna plotka czy bzdurka. Naprawdę, jak bum cyk cyk, Jurek w komórce znikł. Nie myślał, że coś się stanie I palcem tłukł po ekranie, Lecz nawet nie zdążył „auaaaa” Krzyknąć. I go wessała. Wessała komórka, a przecież Jest tyle rzeczy na świecie, Które w tym samym czasie Z radością porobić da się! Mógł sobie pleść stworki ze sznurka, Na trąbie grać na podwórkach, Wziąć udział w harcerskich zbiórkach, Zrobić sałatkę z ogórka, Patrzyć jak deszczyk ciurka, Albo udawać kangurka. Lecz Jurek komórkę miał w ręce I stukał w nią, i nic więcej Nie robił przez dni pięć, czy sześć, Więc go wessało. I cześć! Tak skończył samotnie w komórce, Jak bałwan zimą na górce Lub myszka, co siedzi w dziurce, Bo dopaść ją jakiś gbur chce. Więc czyś jest Jurek, czy Jerzy, Z komórką uważać należy! I zanim ją chwycisz, to weź się Zastanów. Albo Cię wessie!
Sep 24, 2023 · 4 min
Po co nam sny?
Jeśli chcesz być motylem, I fruwać po ciepłej łące, Albo na krótką chwilę, Stać się wielkim zającem, Jeśli marzysz, by poznać, Konia, co gra na puzonie, A potem sprawdzić, czy można, Dobiec na świata koniec, Gdy chcesz małym paluszkiem, Podłubać w słodkich obłoczkach, To głowę wciśnij w poduszkę, I zamknij szybciutko oczka. Słonko na niebie zgaśnie, I w długą wędrówkę się uda, A Ty w łóżeczku swym zaśniesz. I wtedy zaczną się cuda! To, co jest zwykłe rozpłynie, Się, poleci, daleko hen. To, co jest smutne, gdzieś zginie. I zjawi się piękny sen. Tysiąc kolorów się wkradnie, W miejsca, gdzie ich nie było. I zrobi się bardzo ładnie, I zrobi się baaaardzo miło. Nie będzie za szybkich kroków, Za głośno nikt nic nie powie, I cudny, mięciutki spokój, Czuć będzie każdy człowiek. Balony pełne radości, Uniosą się tam i tu, Nikt się nie będzie złościć, I wszystko będzie ze snu. Pewnie pomyślisz: Po co, Wszystko to we śnie się zdarzy? A sny zjawiają się nocą, By sennie sobie pomarzyć! A teraz wystarczy już chyba, Tych rymów i różnych słów. Czas powoli odpływać… Dobranoc! Cudownych snów!
Jun 25, 2023 · 3 min
Literki
Literki Kilka różnych literek Ułożyło się w szereg. Wymyśliły, że razem Będą jednym wyrazem. Lecz każda, bez wyjątku, Chce stanąć na początku. Z zrzędzi, że jest przecież Ostatnie w alfabecie, Więc jemu, bądźmy szczerzy, Coś w końcu się należy. P nie widzi powodu, By Z stawało z przodu, Według Ł będzie ładnie, Gdy ono na przód wpadnie. B wystawia swój brzuszek: Ja pierwsze stanąć muszę! Lecz atakuje już A: Nie! Pierwsze jestem ja! C cichuteńko czyha, I już przed A się wpycha, J jęczy, a S syczy, K kręci się i krzyczy, O otworzyło oczy I do przodu się toczy, T tuż, tuż tupta co tchu, Wciska i wierci się W. I tylko chudziutkie I Stanęło i śpi, i śpi. I tak każda litera Bez przerwy się upiera, Głośno wygłasza zdanie, Że ona z przodu stanie. Lecz litery są w błędzie, Wyrazu z tego nie będzie! Każda z liter na czele Sama znaczy niewiele. Gdy pierwsza bez innych tkwi Jest tylko W, Ł lub I. Kiedy do przodu się pcha, Jest S, J, A albo K! Gdy stanąć samotnie chce, Jest zwykłym O albo C. A razem? Hop! Gotowe! Stają się jednym słowem!
Jan 21, 2023 · 2 min
Wierszyk na Dzień babci
Wierszyk na Dzień babci Każdy to wie, drab i szkrab Ci, Powie, że dziś jest Dzień babci! Więc jak uszczęśliwić babcię, Garść pomysłów teraz łapcie! Latem babcię deszczem chlapcie, I motylków kilka zwabcie. Zimą dajcie ciepłe kapcie, Z babcią na śnieg się pogapcie. W złotą jesień liście zgrabcie, Wiosną podglądajcie żabcie. Wieczorami sobie chrapcie, Jak jest problem, głośno sapcie. I za rękę biorąc babcię, Czasem razem gdzieś poczłapcie, Bo najmilsze jest dla babci, Z Wami każde koci-łapci. Pamiętajcie, drogie gapcie, Że cudownie jest mieć babcię!
Dec 7, 2022 · 3 min
Wyliczanki
Fifa-rafa, Ecie-pecie, Gra żyrafa, Na klarnecie. Skaczą skoczki, straszą strachy, Gra na tym klarnecie w szachy, Dziś zaprosi Cię do gry, Na klarnecie zagraj Ty! Urabura! Tratatata! Słoń na odkurzaczu lata. W lewo lata, w prawo lata, Dziś odkurzy kawał świata. Lata słoń po wielkim niebie, Raz, dwa, trzy, odkurzy Ciebie! Chodzi sobie żaba w lesie. Wielkie wiadro w łapie niesie. Wiedzieć chcesz co żaba ta, W swoim wielkim wiadrze ma? To ciekawską minę zrób, I do wiadra właź hop – siup! Wuj Kleofas-Anastazy, Namalował trzy obrazy. Na obrazie pierwszym tańczy, Sto niebieskich pomarańczy, Na obrazie drugim skacze, Kura, co po chińsku gdacze. A przy trzecim wuj coś grzebie, Namaluje dzisiaj Ciebie! Pan Antoni ma na dłoni, Stado wybuchowych słoni! Pan Antoni trzyma w nosie, Wielkie latające łosie! Pan Antoni ma w kieszeni, Śpiewający chór jeleni! Ma wełniany beret też, Kto jest pod nim, czy już wiesz?
Nov 13, 2022 · 3 min
Krowęgorz
Krowęgorz Wskoczyła krowa do morza, I udaje węgorza. Dziwią się inne krowy: Co jej strzeliło do głowy, Że zamiast hasać wśród pól, Robi w wodzie „bul, bul”? Po łąkach mogłaby brykać, A ona w falach znika. Pod chmurką mogłaby siedzieć, A gania flądry i śledzie, Leżeć na trawie wygodnie, A ona szoruje po dnie. Lecz krowa świetnie się czuje, W głębiny sobie nurkuje, I głośno, jak tylko może, Bulgocze: jestem węgorzem! Jestem węgorzem! Jestem węgorzem! Zdradzę Wam, moi mili, Że właśnie w tej samej chwili, W innym zakątku świata, Pingwin udawał wombata, Żółw skakał wesoło w górę, I wrzeszczał: jestem kangurem, Zaś węgorz, daje Wam słowo, Chwalił się, że jest krową! Bo ponoć są takie kraje, Gdzie każdy kogoś udaje, I to nikogo nie dziwi. I wszyscy są bardzo szczęśliwi.
Aug 31, 2022 · 2 min
Mucha w uchu
Mucha w uchu Wpadła mucha do ucha. Wpadła, usiadła i słucha. Lecz oprócz najcichszej ciszy, Nic mucha w uchu nie słyszy. Żadnych, żadniutkich dźwięków: Bzyczeń, szelestów, jęków, Ćwierkań, szmerów, stukotów, Pisków, świstów i grzmotów, Brzęczeń, trąbienia, zgrzytów, Huków, szczebiotów, skowytów, Treli, brzdąkania czy nut, Żadnych, nawet ciut, ciut. Nikt ani nic do ucha, Nie krzyczy, nie śpiewa, nie chucha. Przez wiele bezdźwięcznych dni, Cicho, cichutko, ciiiiiiii… Tydzień, miesiąc, rok minął, Aż słuch po musze zaginął, A mucha wciąż siedzi bez ruchu, I ucha nadstawia w uchu.
Aug 17, 2022 · 2 min
Głodny dziadek
Głodny dziadek Pod Wrocławiem rzecz się stała, Absolutnie niebywała! Wczoraj strasznie głodny dziadek, Pożarł babcię na obiadek, Popił ją kompotem z gruszek, I go teraz boli brzuszek. Właśnie te z kompotu gruszki, Łaskotały babcię w nóżki, A dokładnie w pięć paluszków, Więc kopała babcia w brzuszku. Kiedy babcia go kopała, Dziadek wrzeszczał: Ała! Ała! Bo gdy ktoś Cię w brzuszek kopnie, Może boleć to okropnie. Dzisiaj najedzony dziadek, Ma dla wszystkich taką radę: Gdy już babcię zjesz, to potem, Nie popijaj jej kompotem!
Dec 18, 2021 · 4 min
Bałwany
Bałwany Trzy bałwany pokłóciły się nad ranem, Który z nich największym jest bałwanem. Mnie – rzekł głośno pierwszy bałwan do kolegów - Ulepiono z najczystszego śniegu, Więc mój wygląd jest po prosty doskonały, Z naszej trójki tylko ja tu jestem biały! Cały biały? – pyta drugi – To w ogóle, Jest nieważne! Mnie zlepiono z czterech kulek! Nie dosięgasz bracie nawet mi do głowy, Jesteś tylko zwykły bałwany trzykulkowy! A mnie za to - mówi głośno bałwan trzeci - Ulepiło bardzo dużo grzecznych dzieci. A że w górze się unosi Twoja głowa? Popatrz na nią! Jest zupełnie kwadratowa! Na to krzyczy pierwszy bałwan: - Ech, mój miły! I co z tego, że cię dzieci ulepiły. Były grzeczne? To zaleta niby jaka, Kiedy nos masz nie z marchewki, a z buraka!? Tak bałwany przechwalały się na zmianę, Który z nich największym jest bałwanem. I krzyczałyby bez końca tak do siebie, Gdyby słonko nie zjawiło się na niebie, Grzejąc mocno unosiło się ku górze, I zmieniło trzy bałwany w trzy kałuże. Bo gdy tylko ciepłe słonko mocno świeci, Nawet wielki bałwan zawsze się rozleci.
Dec 11, 2021 · 3 min
Wierszyk o niczym
Wierszyk o niczym Dziś Was, Kochani, zaskoczę, I będę szczery, najszczerszy: Doprawdy, nie wiem o czym, Ułożyć dla Was wierszyk. I choć tematów, jak słyszę, Jest tyle, że nikt nie zliczy, Ja dzisiaj chyba napiszę, Wierszyk po prostu… o niczym. A jak się tak zastanowię, To przecież świetny jest temat, By zacząć układać w głowie, Wierszyk, którego nie ma. Moment, z tego wynika, Tak mi się wydawało, Że miało nie być wierszyka, A jest go już całkiem niemało. Lecz sami dobrze to wiecie, Że choć brzmią tu rymy, aż miło, Wierszyk o niczym jest przecież, Więc jakby go w sumie nie było. Zaraz, co ja wyprawiam? Miało nie być wierszyka, A słowo znowu się zjawia, I wierszyk ciągle nie znika! O teraz kolejne słowa! Pchają się tutaj radośnie, Nowa linijka gotowa, I wierszyk rośnie i rośnie! O proszę! I znowu zdanie! A w nim literek bez liku. Zaraz coś złego się stanie! Kończ się już wreszcie, wierszyku! Złość mnie zaczyna brać dzika, I opadają mi ręce, Wierszyk o niczym miał znikać, A jest go więcej i więcej! Stop! Słowa kończcie już brykać! Znad klawiatury dłonie, Zabieram. Koniec wierszyka! Koniec wierszyka!! Koniec!!! Ech, ile się biedny człowiek, Namęczy, nawścieka, naćwiczy, Żeby nie mając nic w głowie, Tak opowiadać o niczym…
Dec 4, 2021 · 3 min
Dlaczego Mikołaj ma brodę?
Dlaczego Mikołaj ma brodę? Rodzice, malutkie dzieci, Ciotki już całkiem niemłode, Pytają na całym świecie: Dlaczego Mikołaj ma brodę? A gdy się tak zastanowię, Mogę nawet Wam przysiąc, Że tych powodów mam w głowie, Mnóstwo, może i z tysiąc! Pierwszy powód jest taki, Że późną nocą, gdy święty Mikołaj odwiedza dzieciaki, W brodzie chowa prezenty. Gdy wszystkim zimno doskwiera, On nie marznie na chłodzie I swetra nie musi sweter ubierać - Chowa się w ciepłej brodzie! A jak do okna się wspina, Bo ktoś mieszka w domu, na górze, Zamiast używać drabiny, Po brodzie mknie jak po sznurze. Gdy rozda już wszystkie prezenty, Teraz Was pewnie zaskoczę, Tańczy i uśmiechnięty, Plecie na brodzie warkocze. Potem je bierze do ręki, Rozciąga jak tylko da się, Śpiewa bluesowe piosenki, I gra niczym na kontrabasie. Lecz najważniejszy z powodów, Przynajmniej tak mi się zdaje, To taki, że nosi brodę, Bo przecież jest Mikołajem. To koniec tej opowiastki. Gwiazdek błyszczy już zgraja. Więc zerkam w niebo, na gwiazdki, I czekam na Mikołaja…
Nov 27, 2021 · 3 min
Jerzy Marudny
Jerzy Marudny Za oknem poranek był cudny, Gdy zbudził się Jerzy Marudny. Nazwisko Marudny w spadku, Dostał po tacie i dziadku, A oni, choć nikt w to nie wierzy, Też mieli na imię Jerzy. I Jerzy, jak tylko się zbudził, Od razu okropnie marudził. I nawet się nie wyczłapał, Z pościeli, a już tak sapał: Uff, mówiąc najbardziej szczerze, Nie wiem, dlaczego tu leżę. Lecz jaką poczuję zmianę, Jeżeli już z łóżka wstanę? Załóżmy, że nawet od biedy, Ubiorę się. No to co wtedy? Założę skarpety i spodnie, I mi nie będzie wygodnie, A już fatalnie w ogóle, Gdy jeszcze narzucę koszulę. Teraz za oknem jest ładnie, Ale na pewno deszcz spadnie, Więc po co się przebrać i jeszcze, Głowę zaprzątać deszczem. Deszcz, niewygodne ubranie, Co potem gorszego się stanie? Pośliznę się na podłodze, Nabiję guza na nodze, Grzywkę przygniotę drzwiami, Wywrócę regał z książkami, Wyleję gorącą zupę, Na nosie zawiążę supeł, Lampa mi zleci na głowę, I wielkie nieszczęście gotowe! I tak marudził bez końca. Za oknem już zaszło słońce, I z łóżka nie wstając Jerzy. Zasnął. I ciągle leży.

Showing 1–20 of 20 episodes