کاپوچینو : Kapochino

داستان ۷ : برفی

من دیوارِ تهِ آن کوچه بودم؛ بلندترین دیوارِ محله. آسمان را به اندازه‌ی یک باریکه‌ی محو قیچی کرده بودم بی هیچ عذاب وجدانی... هر چیزی که به من می‌رسید، همان‌جا دفن می‌شد: صدای دعواها، صدای آب، صدای اسمی که فقط یواش ادا می‌شد، و صدای پسربچه‌ای که خیال...

داستان ۶ : استکهلم - گوتنبرگ

سفر با بلیتِ صادر نشده... آینده‌ای که از دور برایت چیده‌اند، یا حسی که از نزدیک رهایت نمی‌کند؟ یک بلیت صادر شده؛ دیگری هنوز معطلِ یک کلیک است. نه رفتن بی‌حسرت است، نه ماندن بی‌هزینه. چمدان باز است، ساعت از نیمه‌شب گذشته و صفحه‌ی گوشی روشن می‌شود. نوری...

داستان ۵ : معبد مانچینیل

خدا، خالقانش و سایه‌اش... سال‌ها انسان‌ها، رنج‌ها، شکست‌ها و رفت‌وآمدهایشان را شمردم. همه را به رقم بدل کردم و از هیچ‌کدام نترسیدم؛ چون هیچ‌کس شماره‌ی مرا نمی‌دانست. من ایمان نیاوردم؛ تسلیم شدم تا به خدا برسم و زمانی که دفتر حساب بسته شد از او بپرسم:...

داستان ۴ : میز

بعضی آدمند، بعضی شبیه آدم… هر خانه یک نفر دارد که هیچکس نمیبیندش؛ گاهی کنار پنجره مینشیند و به تاریکی نگاه میکند. برای آنکه فراموش نکنم، خودم را صدا میزنم. فقط دیگر مطمئن نیستم هنوز آدمم یا چیز دیگری… 🎵 هادی پاکزاد: زیر اقیانوس Some Are Human, Some...

داستان ۳ : ایستگاه

در بدترین جایی که می‌توانستم باشم گیر افتاده بودم؛ درست همین‌جا، درون ذهن خودم… شب بود و ریل و باران روی شیشه. قطار می‌رفت و قلب‌ها هنوز سوار بودند. در کوپه‌ای نیمه‌تاریک، سکوتی نشسته بود که وزن داشت؛ سکوتی که حرف نمی‌زد، اما نفس می‌کشید. مسیر انگار...

داستان ۲ : لیمیا

هیولاها... نیازی به طلسم ندارن... اشتباه از جایی شروع شد که فکر می‌کردم شنیدن بی‌هزینه‌ست. فقط سر تکان دادم تا هذیان‌هایش تمام شود و برود، اما ناگهان فهمیدم خودم هم به قعر بازی کشیده شده‌ام. جنونی که خیال می‌کردم مرده، هنوز در سایه‌ها نفس می‌کشید؛ و...

داستان ۱ : فنجان

کدام‌مان زودتر تمام می‌شویم؟ کاپوچینو... داستان‌ها... یا من؟ هر فنجان کاپوچینو فقط هفده دقیقه زنده می‌ماند؛ درست به اندازه‌ی روایت یک داستان. شما که می‌مانید؛ اما آدم اگر قرار است بگذارد و برود، حداقل باید چند عیب جدی از خودش جا بگذارد؛ نه یک سلیقه‌ی...

• Transcript