Happy End | هپی اند

مشّا در لغت یعنی راه رفتن؛ در عرف به پیروان ارسطو گفته می‌شود که دنبال ارسطو راه می‌رفتند چون ارسطو هنگام تدریس راه می‌رفته است؛ هپی‌اند، پادکستی درباره انسان، داستان، نویسندگان و این روزهای ماست که در یک پیاده‌روی صبحگاهی شکل گرفت. گفت‌وگو‌های معمولی سیاوش صفاریان‌پور با مزدک صالحی [نویسنده] در روزهایی است که بوی بهار و باروت می‌دهد؛ بداهه و بر اساس کشف و شهود فردی و بنابراین بی‌پایه‌ی منطقیِ ارسطویی. داستان روزهای کشدار ما در کشاکش جنگی با پایان مبهم است که در میان آن ما اندک امیدواریم به یک هپی‌اند! این پادکست در شرایطی تولید و منتشر می‌شود که دسترسی به تدوینگر و گرافیست نداریم. پس، از اندک روزنه‌های موجود برای دسترسی به اینترنت برای انتشار فایل خام این گفت‌وگو‌ها استفاده می‌کنیم.