Στο 4ο επεισόδιο του λογοτεχνάδικου, βλέπουμε τα δύσκολα βιβλία από μία άλλη οπτική. Τα απαιτητικά κείμενα ίσως δεν είναι κλειδωμένα κάστρα για λίγους, αλλά ανοιχτές πλατείες που περιμένουν τη δική μας δημιουργικότητα και τις δικές μας εμπειρίες ώστε να αποκτήσουν νόημα. μέσα από τις θεωρίες του σωσύρ και του μπάρτ, την «συναλλακτική ανάγνωση» της ρόζενμπλατ και τον Βάλτερ Μπένγιαμιν το επεισόδιο προσπαθεί να δείξει ότι το μοναδικό «πτυχίο» που χρειαζόμαστε είναι θέληση, δημιουργικότητα και εμπειρίες.
Τα έργα που αναφέρονται είναι τα εξής:
Ferdinard De Saussure, μαθήματα γενικής γλωσσολογίας (1916)
Roland Barthes, ο θάνατος του συγγραφέα (1967)
Πλάτων, φαίδρος
Louise Rosenblatt, The Reader, the Text, the Poem: The Transactional Theory of the Literary Work (1978)
Walter Benjamin, ο αφηγητής (1936)
Marcel Proust, αναζητώντας τον χαμένο χρόνο (κυρίως ο τόμος ο ανακτημένος χρόνος)
Vigrginia Woolf, the common reader (1925)
C.S. Lewis, an experiment in criticism (1961)
Terry Eagleton, εισαγωγή στη θεωρία της λογοτεχνίας
