Skip to content
Sign in
Artwork for Eurovisite
MusicMusic History

Eurovisite

Songfestival.be

Songfestival.be gaat op Eurovisite bij artiesten die voor België naar het Eurovisiesongfestival zijn gegaan. Ze vragen de artiesten naar hun ervaringen voor, tijdens en na hun deelname en ontdekken tal van leuke weetjes!

Play
Open in
  • 23 episodes
  • weekly
  • Avg 51 min
  • Dutch

Episodes 23

NewestOldestLongest
All3Unplayed3In progress0Played0
Counted on this page — what you have heard stays on this device, so it is not something the list can be paged by.
  • S1 · E3
    Feb 21, 2020 · 36 min

    Jacques Raymond

    Deelnemen aan het Songfestival was eigenlijk nooit een doel op zich voor de intussen 81-jarige zanger. Hij werd dan ook gevraagd om deel te nemen aan Canzonissima. ‘Dat is iets voor jou, werd me gezegd. Ik wou niet moeilijk doen en waagde mijn kans. En het is me gelukt, ik won die zangwedstrijd.’ Met Waarom? versloeg Raymond zelfs favoriete Lize Marke. Zijn winnende nummer was ook de persoonlijke favoriet van Jacques. ‘Ik hou van melodieën en voor die tijd vond ik Waarom? een zeer mooi nummer’, zegt Jacques. ‘Ik had trouwens helemaal niet verwacht dat ik die preselectie zou winnen. Omdat ik wist dat de BRT-jury eigenlijk Lize als nummer één had. Dat stond zelfs in de krant. Ze was gelukkig niet boos! Twee jaar later was het dan toch aan haar’, blikt de zanger op rust terug. Nadat Jacques Raymond Canzonissima had gewonnen kwam natuurlijk het besef hij ons land moest gaan vertegenwoordigen op het Songfestival in Londen. ‘Nee, ik heb dat niet tegen mijn zin gedaan hoor! Maar voordien had ik daar niet zo bij stilgestaan’, zegt Raymond. Zijn deelname in 1963 ziet Jacques als een hele speciale gebeurtenis in zijn carrière. Vooral omdat het festival een internationaal gebeuren is. De Belg nam het op tegen grote namen zoals Françoise Hardy en Nana Mouskouri. ‘Die waren heel bekend in Europa. Dus ik vroeg me af wat ik daar kwam doen, tegen die artiesten maakte ik geen kans. Maar uiteindelijk won er niemand van die bekende koppen’, zegt hij. De Denen wonnen destijds en Jacques behaalde voor België een tiende plaats. Hij denkt in de podcast met veel plezier terug aan zijn eerste deelname. Hoewel hij in ’63 beter scoorde, is het toch zijn tweede deelname aan de liedjeswedstrijd die ongetwijfeld nooit zal verdwijnen uit de geschiedenisboeken van de Belgische muziekwereld. In 1971 waren Nicole en Hugo vertrekkensklaar om voor ons land te zingen op het Songfestival in Dublin. Maar dan werd Nicole ziek. Lily Castel en Jacques Raymond kregen de vraag om het duo te vervangen. Al is vragen veel gezegd … Jacques: ‘BRT-producer Lies Huylebroeck probeerde me te overtuigen. Want Lily Castel had al toegezegd. En Hugo kon niet zonder Nicole zingen. Ik heb toegezegd, maar eigenlijk kon ik moeilijk anders. Tussen de lijnen door kon ik verstaan dat mijn televisiecarrière op de BRT over zou zijn als ik weigerde!’ Op enkele dagen tijd studeerden Lily en Jacques het nummer in en vertolkten ze het op het podium in Dublin. Alle moeite ten spijt kwam België niet verder dan een gedeelde veertiende plek. ‘Lily is de dag voordien in Ierland zelfs nog een kleed moeten gaan kopen en we oefenden de pasjes op ons hotelkamertje in’, weet hij nog. ‘Al bij al kijk ik er positief op terug, we hebben onze collega’s uit de nood geholpen. Toch heeft de BRT me niet uitgebreid bedankt. We kwamen op de luchthaven aan en er is nooit meer over gesproken.’ Jacques Raymond is al enkele jaren zanger op rust. Samen met zijn echtgenote Ingriani, ook te horen in de podcast en zelf ooit tweede in de Vlaamse preselectie, geniet hij van zijn vrije tijd. ‘Ik heb mijn carrière in alle schoonheid afgesloten. Wat ben ik blij dat ik niet meer elke dag in de file moet staan! Ik zing dan wel niet meer, wij luisteren nog elke dag naar muziek’, zegt de tweevoudige deelnemer in de derde aflevering van Eurovisite.

  • S1 · E2
    Feb 14, 2020 · 42 min

    Emly Starr

    Sommige indianenverhalen blijken dus toch te kloppen: Emly en haar echtgenoot Tony Winter, die in onze podcast op de achtergrond te horen is, zijn wel degelijk laat op de avond naar de toenmalige BRT gereden om vlák voor de deadline liedje Samson & Delilah – later afgekort naar Samson – in te dienen. ‘Dat liedje gingen we eigenlijk alleen op de Japanse markt uitbrengen’, zegt Emly. ‘Onze achtergrondzangers hebben Tony weten te overtuigen om het toch in te sturen. Maar we hadden geen Nederlandstalige tekst. Tony heeft die avond dan tekstschrijfster Penny Els opgebeld en via de telefoon hebben we die tekst bedacht!’ Emly nam enkel voor het plezier aan Eurosong deel, dus de verrassing was best groot toen ze met haar inzending won. ‘Dat ik mijn moeder moest bellen, dát was het eerste dat toen in me opkwam’, lacht de zangeres. Starr heeft ons land met veel plezier vertegenwoordigd op het Songfestival, maar niet alles verliep van een leien dakje. Het witte kleed dat Emly droeg, inclusief eindeloze lange split, is iconisch gebleken. Maar de top van de BRT had toch graag wat meer stof gezien. ‘Ik werd op het matje geroepen. De splitten van mijn jurk moesten dichtgenaaid worden! Terwijl iedereen er zo enthousiast over was. Ook mijn moeder, ja’, zegt Emly. De zangeres stapte met een smoes naar buiten, want ze was nooit van plan die splitten dicht te maken. ‘Goed dat ik niet geluisterd heb, want zelfs nu spreken mensen me nog aan op dat kleed!’ In Dublin zelf waren er veel problemen met het orkest. Het team van Emly wou uiteindelijk liever met geluidsband optreden, maar contractuele verplichtingen opgemaakt in België, maakten dat onmogelijk. Tony Winter dacht toen zelfs aan opstappen, maar Emly gaf toch alles wat in haar zat: ‘Ik deed het graag, maar het kon stukken beter. Tijdens mijn eerste repetitie heb ik bijvoorbeeld geen noot gezongen. Wij wilden het béste neerzetten op dat podium. Wist je dat mijn achtergrondkoor en ik elkaar niet eens konden horen door de monitors?' In het fijne gesprek met Emly passeren verschillende memorabele verhalen de revue. Problemen om te landen op de luchthaven, Luc Appermont die daar een mini-Songfestival op poten zet, Ierse whiskey … ‘Het was een heel avontuur’, blikt Emly Starr terug. Na 1981 was het Eurovisiesongfestival een afgesloten hoofdstuk. Na haar mooie zangcarrière stortte Starr zich op het bedrijfsleven. Met succes. Familiebedrijf HD Ledshine uit Denderleeuw heeft het grootste mobiele scherm ter wereld in handen. Het scherm is 144 vierkante meter groot, 16 meter breed en 9 meter hoog. Het telt 18.690.048 aparte lampjes. ‘Ons scherm is al gebruikt voor concerten van David Guetta en Robbie Williams’, zeggen Emly Starr en Tony Winter met heel veel trots.

  • S1 · E1
    Feb 4, 2020 · 1 hr

    Vanessa Chinitor

    In het interview praat de sympathieke zangeres ronduit over de poorten naar de showbizz die voor haar openden toen ze geselecteerd raakte voor preselectie Eurosong. ‘Ik woonde met mijn ouders in een rustige wijk in Dendermonde, maar dat veranderde al snel. Om de haverklap doken er journalisten op’, zegt ze over die plotse bekendheid. Velen denken dat zanger en componist John Terra, haar ontdekker, de man is die haar naar het Songfestival gebracht heeft. Maar eigenlijk is het Vanessa zelf die vastberaden wilde deelnemen. Terra twijfelde zelfs een tijdje. Het was liedje Like the Wind, waar Chinitor meteen wild van was, dat John Terra overtuigde. Uiteindelijk won Vanessa als favoriete de voorronde. Dat had ze zelf niet verwacht, want ze dacht dat Alana Dante het dat jaar zou halen. ‘Ik besefte niet dat ik gewonnen had!’ De artieste heeft alleen maar mooie herinneringen aan haar tijd in Israël. Behalve dat vroege opstaan dan. ‘Ik moest altijd om 10.00 uur ’s morgens repeteren, want ons land was als tweede aan de beurt. Bijna elk land had zijn eigen feestje of receptie en ik moest daar van John altijd volledig opgemaakt en gekapt verschijnen. Ik kroop dus vroeg mijn bed in. Ons feestje was dan ook op de middag gepland’, zegt Vanessa lachend. De productie in Israël tipte Vanessa als grote kanshebber om het goed te doen. Ook Dana International was een believer. Achter de schermen was het wel duidelijk dat de Zweden de grote favorieten waren. Ze wonnen dan ook, België werd twaalfde. Met dat resultaat is Vanessa nog steeds erg tevreden. Het mooie, rode kleed dat Stijn Helsen voor haar ontwierp staat zelfs te pronken in haar keuken. Na een korte carrière als omroepster bij VT4 – ‘Dat was leuk, maar niets voor mij’ – dook Chinitor in 2006 op in de eerste show van Eurosong 2006. Met Beyond You hoopte ze op het ticket richting het Songfestival in Athene. Weetje: de VRT contacteerde de zangeres zélf met de vraag om aan de voorronde deel te nemen. Ondanks een mooi optreden bleven de punten uit. De jurycommentaren waren hard en de inzending werd laatst in de poule. Die bui voelde John Terra toen al hangen. ‘Had ik maar naar hem geluisterd. Ik heb er één à twee keer over nagedacht, jammer genoeg geen derde keer. Het leek me een mooie kans om nog eens op televisie te komen’, zegt Vanessa eerlijk. Ondanks het feit dat de zangeres niet meer op tv of in de hitparade te zien is, heeft Vanessa een goedgevulde agenda. Het was haar droom om te kunnen leven van haar zangcarrière en daarin is ze geslaagd. Met haar echtgenoot pianist/komiek Dirk Bauters brengt Vanessa optredens op maat: van een seniorenfeest tot de opening van een nieuwe zaak; het duo zorgt voor de humoristische en muzikale noot. Visitekaartje Like the Wind, inclusief de iconische armbewegingen, ontbreekt zelden of nooit op de setlist.

Showing 21–23 of 23 episodes