
transcript
show notes
Mitünner reegt man sick je över wat op, liekers man den Achtergrund gor ni würkli kinnt, ne.
So kunn ick mi jümmers doröver gifti dinken, wenn ick Lüüd op’n Börgerstieg sehn heff, de ni no Stüüerbord un ni no Backbord kiekt, sünnern blots op ehr Smartfohn, op ehrn Ackersnacker.
Oftmols seh ick sogor junge Lüüd mit ’n Kinnerwogen, de blots ehr Smartfohn in Blick hebbt un de ohn‘ annerwegens hentokieken över de Stroot löppt.
„Unverantwoordli“, heff ick denn dacht. Overs ook bi Kinner un Jugendliche, de in Strootenverkehr blots op ehrn Apparot kiekt, kreeg ick 200 Puls. Mennige vun de fohrt sogor op’n E-Roller oder op’t Fohrrad dör de Gegend, wiel se mit ehrn Ackersnacker togang sünd. Över all de Smartfohnkiekers kunn ick echt splitteri warrn.
Nu heff ick mi overs annerletzt wegen ’n poor Buusteeden in Hamborg verfohrt. Ick heff gor ni mehr wusst, wonehm ick weer. Un mien Stadtplon harr ick to Huus vergeeten. Denn heff ick mi overs mien Ackersnacker nohm un de Naviatschoon dor bin ansmeeten. Un wat schall ick seggen: Simsalabim weer ick dor, wonehm ick henwull.
Jo, un in den Momang gung mi ’n Licht op: All de Footgängers un Roller- un Radfohrers un Kinnerwogenschuuvers de blots op ehrn Ackersnacker kiekt, de sünd gor ni unopmarksom. Nä. De hebbt ehr Navigatschoon op dat Smartfohn an, weil se sick verloopen oder verfohrt oder verschooven hebbt.
Mennige hebbt dorto je ook noch lüttere oder gröttere Koppheuers op. Overs de heuert keen Musik oder so. De hebbt den Verkehrsfunk in’t Ohr.
Minsch. Dat is mol ’n Erkinntnis! Dor heff ick mi all de Johrn ganz ümsünst opreegt. Weer ick dor doch blots fröher op kom‘, denn weer ick seeker ohn‘ Blootdruckpilln utkom‘.
Liekers warr ick mi bilütten mol een vun de verlor’nen Seeln griepen un ehr bibring‘, wo man sick mit ’n Landkoart oder ’n Stadtplon ut Poppier torechtfinnd, denn so’n Plon de funktschoneert ook denn noch, wenn man keen Internet hett oder wenn de Akku leerig is…
In düssen Sinn