Skip to content
Sign in
Artwork for De Döschkassen
Society & CultureNewsNews CommentaryComedy

De Döschkassen

Heiko Kroll

Seit Jahren hat sie einen festen Platz in den Tageszeitungen von Boyens Medien: die Platt-Kolumne „De Döschkassen“. Mit dem etwas anderen Blick auf die Themen, die die Menschen bewegen, aber auch für Abseitiges unterhält „Sabbelbüddel“ Heiko Kroll immer freitags seine stetig wachsende Fangemeinde - auch via „Podkassen“.

Play
Open in
  • 22 episodes
  • weekly
  • Avg 2 min
  • German

Episodes 22

NewestOldestLongest
All20Unplayed20In progress0Played0
Counted on this page — what you have heard stays on this device, so it is not something the list can be paged by.
  • Thursday · 2 min

    Unsichtbore Tiern

    Wenn wat buut warrn schall, ’n niede Stroot, ’n Gebüüd oder so, denn künnt so’n Ünnerfang‘ je twee Situatschoon‘ in de Mööt kom‘: Entweder de Buuarbeiders finnd bi’t Kleihn ’n oln Leepel, denn nehmt de Archäologen de Buusteed erstmol ’n Tied lang in Beslag. Oder Naturschützers wiest ’n Tier no, dat vör’t Utstarven steiht. Denn kann dat duuern, bet wieder buut warrn dörft oder dor kümmt gor nix no. Nu weer ick jüst mit de Gemeend Tellnstedt (Tellingstedt) op Tour. Matthias Schlüter, de Börgermeister weer ook mit, un he hett de Lüüd ünnerwegens vertellt, wat in’t Dörp jüst so los is. Dorbi heff ick wat opsnappt: Achter den Buumart an de Südermöhl schall ’n frisched Gewerbegelänne entstohn. Doröver hett de BSS-Ümwelt ut Kiel ’n Warnung utsprooken: De Sellschop hett faststellt, wat dat Gelänne ’n potenziellen Levensruum för „Knoblauchkröten“ dorstellt. Un wenn de Puchs dor würkli levt, denn weer dat problematisch, wat de Buuarbeiden angeiht. Nu geiht dat overs erst richti los: Knoblauchkröten sünd Tiern, de tomeist ünner de Eer levt. Se kleiht sick in, bet to ’n halven Meter un deeper. Dat mutt ’n recht langwieliged Leven ween, overs se wüllt dat je ni anners. De Puchs fangt an no Knoflook to rüüken, wenn man ehr argert. Overs dorför mutt man ehr je erstmol sehn. Notowiesen sünd se blots dör ehr Eiers, also dör den Laich. Un de is an de Steed betlang noch ni nowiest worrn. Overs dat kann noch kom‘, denn de lütten Stinkers, vun de dat ni mehr veel gifft, de wannert. Ick weet ni, wat se ünner de Eer wannert oder wat se dorför an de Luft kümmt. Jedenfalls hett de Börgermeister vun Tellnstedt erstmol dacht, wat man em op’n Arm nehm‘ wull. Overs he hett noleest un faststellt, wat dat de Hüppers würkli gifft. Tscha. Ick wurr mol seggen, wat de Knoblauchkröten ’n echten Joker för Natuurschützers sünd, wenn dat dorüm geiht, Buuarbeiden to stoppen. Man kann ehr ni sehn, overs veellicht sünd se je dor. Un wenn ni, denn kümmt se veellicht loter. So is dat nu mol mit unsichtbore Tiern… In düssen Sinn

  • August 20 · 2 min

    Billers för’n Mors

    Mien Madam köfft an un för sick blots dat, wat jüst in’t Angebot is. Dat is je ook good. Dor kann man veel bi spoorn. Nu keddelt ehr overs „alle“ Angebote, ook Angebote för Sooken, de wi gor ni bruukt. Se seggt, dat se düsse Verkoops-Strategie eenfach ni standholn kann. Un se töövt jeden Sünnobend op all de Prospekte, de bi uns in’t Huus flattert. Se hett ook to jeden Supermart de entspreekende „Äpp“. Un wurr se so’n Äpp vun’ Waffenhöker hebben, denn harrn wi wohrschienli al foffteihn Flinten in’t Schapp. Na jo, ganz so slimm is dat ni. Se kiekt je mehr no Angebote bi de sick dat üm ’n poor Euros dreiht. Un se steiht to ehr lütted Laster. Dat mutt ick anstandslos anerkinn‘. Jedenfalls hebbt wi siet vörige Week Schiethuuspoppier op Tant‘ Meier, op dat Tierbillers afdruckt sünd. Dat weer in’t Angebot. Natüürli. Noch dorto, seggt mien Seute, finnd se de Tiern dorop „nüüdli un so scheun bunt“. Överhaupt mach se allns lieden, wat bunt is, oder rosa. Oder bunt un rosa. Op dat Schiethuuspoppier heff ick betlang, Katten, Giraffen, Elefanten, Zebras, Neeshöörn un Löwen mit ’n Kroon op’n Dööz entdeckt. Dorto kümmt noch ’n poor Blööd, ’n poor Sterns un ’n poor Wulken. Overs ick mutt seggen, wat mi dat sworfallt, dat Poppier no’t Geschäft sien Zweck tokom‘ to loten. Katten to’n Bispeel mach ick würkli gern. Overs ick wurr in Droom ni dorop kom‘, mi mit ’n Katt den Mors… also nä. Echt ni. Ni mol mit ’n Bild vun‘ Katt. Ook ni mit Billers vun irgendwülke annern Tiern. Veellicht wurrn mi ’n poor Minschen infalln, mit de ehr Billers ick sowat dohn kunn. Overs – nää – dat bringt je ook keen würkliche Erleichterung, denn erleichtert heff ick mi je al, wenn dat to den Vörgang kümmt, üm den dat hier geiht. Overs dat is nu as dat is. De Dag ward kom‘, an den dat Tier-Poppier all ween ward. Un ick kann blots an alle Herstellers vun so’n Poppier appelleern: Entwickelt blots keen Schiethuuspoppier mit Nogels oder Wierdroht oder dor bin. Un wenn doch, denn verköfft dat bidde, bidde ni in’t Angebot… In düssen Sinn

  • August 13 · 2 min

    Allns blots Psüchologie?

    Dat gifft je Situatschoon‘, in de man eenfach ni mehr weet, wo dat wiedergohn schall, ne. Overs man kann je ook mit swore Tieden ümgohn. Ick heff to’n Bispeel mol in irgend so’n Magazin ’n Artikel vun Dokter so un so leest, dat weer ’n Psüchologe. Un de meent, dat man ni jümmers op dat Slimme kieken schall, sünnern op all dat Positive dorblang, denn „in jede Krise steekt ook ’n Schangs“, hett he schreeven. Aha. Na denn wüllt wi mol sehn. Kiekt wi mol op de Waldbrände, de jeden Sommer in Südeuropa, in Kalifornien overs ook bi uns in Meck-Pomm un so ingang sünd. Wat is good doran? Hmm. Ick weet dat ni genau. Och jo, man schall je op dat Positive „blang“ dat Slechte kieken – dat harr ick al meist vergeeten. Also: Dat Goode „blang“ dat Füüer is, dat man dor, wo dat ni brennt, jümmers noch scheun Urlaub moken kann. Heff ick dat so richti verstohn? Man kann dat je ook mit dat religiöse Oog bekieken. Froogt man ’n Geistlichen, worüm dat hier un dor so fürchterli brennt un worüm dor so veel Lüüd allns verleert, wat se hebbt, denn is de Antwoord dorop: „Gott hett dat so gefulln“ un „de Wegen vun unsen Herrn sünd unergrünndli“. Jo, so kann man dat ook sehn. Overs brenn‘ deiht dat dorüm wohrschienli ni weniger. Dat gifft overs noch mehr Antwoorten op Froogen as düsse. Froogt man Ümweltexperten no de Waldbrände, denn seggt de: „Dat kümmt vun de Erwarmung vun dat Klima. Wi levt över unse Verhältnisse. Wi mööt all tosom Afstreeke moken.“ Dormit is meent, wi schüllt weniger Energie verbruuken, weniger mit dat Auto ünnerwegens ween un dorför mehr mit de öffentlichen Verkehrsmiddels. Puh, wat ’n Glück. Ick bün je Busfohrer. Un mehr as ick un mien Kollegin‘ un Kollegen kann man meist gor ni mit de öffentlichen Verkehrsmiddels fohrn. Dat beruhigt mien Geweeten doch ganz geheueri. Mit mien Fohrerie puust ick natüürli ook keen Füüer ut, overs ick schall je op dat Positive kieken, meent Dokter so un so. Un ick glööv de dorste Psücho-Dokter weer nu bannig stolt op mi… In düssen Sinn

  • August 6 · 2 min

    Geheemnisvulle Fööt

    Jungedi, wat hebbt mi de Fööt weh dohn. Vun’t Loopen. Ick weer vörigen Friedag mit süssti Lüüd ut mien Dörp in Wacken. In’t Dörp, ni op dat Festival-Gelänne. Liekers, dat weer as jedet Johr ’n scheune Tour. Overs ick Dööspaddel heff mi je Western-Steebeln antrocken un bün denn mit mien Madam vun de eene Sied vun Wacken bet no de anner Sied, also bet Gribbohm loopen. Un denn gung dat je ook to Foot weller trüch. Ünnerwegens hebbt wi denn mol hier un mol dor op de Hoffsteeden keeken. Dat gifft dor je jümmers veels to sehn wenn dat Open Air ingang is. Overs mien Schoh weern eenfach de verkehrte Wohl. Nästen Dag much ick gor ni mehr oppatten. As ick denn so op’n Sessel seeten heff un de Been hochleggt harr, dor heff ick so’n beten mit de Töhn wackelt. Un as ick mien Töhn bit’t Wackeln so tokeeken heff, full mi wat op, woröver ick mi al oftmols Gedanken mokt heff: Wenn ick blots den grooten Unkel bewegen will, denn bewegt sick ook de Töhn dorblang, also de „Wiestöhn“ wenn man so will. Dor kann ick gor nix gegen moken. Un wenn ick blots een vun de annern, to’n Bispeel den lütten Töhn bewegen will, denn wackelt alle Töhn mit, all bet op den Grooten. Ick kann ni blots den lütten Töhn oder den „Ringtöhn“ oder den Middelsten bewegen. Dor bewegt sick also entweder twee, de Groote un de Tweete, oder even de Tweete un all de annern, all, bet op den Grooten. So. Nu kümmt mien Froog to dat Fenomeen: Worüm bewegt sick de tweete, de Wiestöhn, jümmers mit, annerlei wat ick den grooten Töhn oder een vun de annern bewegen will? Wat ick meen, is, wo is dat rein technisch ümsett? Wenn de tweete Töhn mit den Grooten overs ook mit all de annern verbunnen is, denn mussen sick doch all bewegen, wenn sick een bewegt. Is dor irgendwo ’n ganz figelienschen Knütten in de Strippen de an de Töhn treckt? Na jo. Veellicht finn ick dat noch rut. Un wenn ick nästed Johr dör Wacken spazeer, denn treck ick mi beetere Schoh an, üm mien geheemnisvullen Fööt to schützen… In düssen Sinn

  • July 30 · 2 min

    Döschkassen

    Mien Madam un ick weern jüst ’n beten mehr as ’n Week op’n Kämpingplatz. Gor ni wiet wech, knapp teihn Kilometers vör Husum. Man finnd je so veel Niedet rut, wenn man sick mol in de eegene Gegend ümkieken deiht, ne. Wi sünd fief, süss mol op’t Rad no Husum neiht. Un ick mutt seggen: So gries un grau as Theo Storm dat schreeven hett, is de „graue Stadt an’t Meer“ gor ni. Na jo, de grooten Silos an Hoben kunn man mol ’n beten scheun bunt anmoln. De Dingers süht würkli schedderi un grau ut. Ansünsten hett uns dat overs echt good gefulln, ook wenn dat in Nordfreesland weer. Jedenfalls heff ick de ersten Doog jümmers överleggt wat an Husum so anners is, un ick keem dor eenfach ni op. Denn harr ick dat: Dat gifft dor een Loden bi’n Martplatz un een ole Tanksteed, de in Momang leerig stoht. Ansünsten finnd man besünners in de Oldstadt een Geschäft blang dat annere. Dat gifft dor allns mögliche to eeten un to drinken un to inkööpen un to kieken. Dor is för jeden wat dorbi. Sogor ’n Inkööpszentrum mit 35 Lodens gifft dat dor, un in jedet eenzelne Geschäft is wat los. Mien Seute un ick hebbt dor jeden Dag wat Niedet entdeckt. Un wi hebbt uns jeden Dag froogt: Worüm geiht in Husum, wat bi uns ni geiht? Löppt man dör de Footgänger-Strooten in Heid‘ oder Meldörp, kümmt man sick bilütten för as in halve Geisterstädte. Wat mokt man in Husum also anners? Wenn man dat rutfinnen wurr, denn kunn man sick dat je eenfach afkieken un dat nomoken. Wi hebbt dat vör Ort ni rutkreegen. Overs as wi weller to Huus mit uns Novers an’t snacken weern, keem dat Thema op dat Inkööpen per Knoopdruck. Vun wegen, wenn allns „online“ bestellt ward, denn künnt de Geschäfte je ni överleven. Un dor is mi dat inschooten: Ick glööv, de hebbt in Husum noch gor keen Internet! Jo, so mutt dat ween. De künnt wohrschienli gor nix „online“ bestelln. Kiek. So wurr hier ook weller mehr Leven in de Städte kom‘. Veellicht schulln wi bi uns eenfach mol dat Internet afschalten… In düssen Sinn

  • July 23 · 2 min

    Wat stinkt denn dor?

    Nu hebbt wi düssed Johr je al ’n Barg warme un sogor hitte Doog hatt. Un an ganz besünners hitte Doog‘ fangt man ook wenn man ni besünners swor an arbeiden is, geheueri dat Sweeten an. So. Un oftmols heuert man an’t Enn vun so hitte Doog vun mennige Lüüd: „Bäh, ick stink as ’n Iltis.“ Na jo, ick meen, dat is je beter, wenn man dat vun sick sülms seggt, as wenn anner Lüüd de Nees kruus treckt un seggt, wat man stinken deiht, ne. Ick heff ook al mol seggt, wat ick as ’n Iltis stinken doh. Nu froog ick mi overs: Deiht man de dorsten Tiern dormit Unrecht? Ick weet ut ’n Bioünnerricht inne School noch eenigermoten, wo ’n Iltis utsüht. Overs ick harr noch keen Gelegenheit mi so’n Tier mol an de Nees to holn. Ut eegene Erfohrung kann ick also gor ni seggen wat ’n Iltis stinkt as ’n Minsch de dörsweet‘ is oder sick eenfach ni wuschen hett. Dorüm heff ick mol in’t Internet nokeeken. Un dor heff ick an ünnerscheedliche Steeden jümmers datsülbige Ergeevnis funnen: Jo, dat stimmt, so’n Iltis „kann“ ganz fürchterli stinken. De hett an Mors nömli Drüüsen ut de he so’n richti ekeligen Stinkstoff sprütten kann. Dat deiht de Iltis overs blots denn, wenn he sick bedroht föhlt, wenn he also Angst hett. Aha. Nachtigall, ick heuer di trapsen. Un dat ward noch beter: Wenn so’n Iltis sick good föhlt, denn rüükt he ook richti good, so’n beten as ’n Veilchen, heff ick rutfunnen. Na dat is je wat. Dat smitt je ’n ganz niedet Licht op de Situatschoon. Hebbt wi den Vergliek mit den Iltis nu jümmers al verkehrt anwennd? Oder heff blots „ick“ dat Ganze blots verkehrt verstohn? Wenn to mi in Tokunft jedenfalls mol een seggen schull, wat ick stink as ’n Iltis, denn warr ick erstmol trüüch froogen: „Wo genau meenst Du dat? Meenst Du ’n Iltis, de Bammel hett oder een, den dat good geiht?“ Dat dörft man in so’n Momang je mol froogen, wenn man sick anstänni över Iltisse informeert hett, ne. Un erst wenn man genau weet, wo dat mit den Iltis meent weer, kann man överleggen, wat man duschen geiht oder eenfach „Danke“ seggt… In düssen Sinn

  • July 16 · 2 min

    WLAN un Deepköhlkost

    Veele Lüüd hölt sick je Huustiern, ne. De een hett ’n Vogel, de anner ’n Katt un de drütte ’n Hund oder veellicht ’n Fisch. Mennige swärmt sogor vör Leguane, Spinn’, Slang’ un annered exotisched Getier. Ick bün je ’n grooten Kattenfründ. De Plüüschtigers, kuschelt mit een’, wenn ehr dorno is, se sorgt dorför, dat man keen Müüs in’t Huus hett un ansünsten sünd se tofreeden, wenn man ehr wat to freeten henstellt. Gassi goht se alleent, wenn se no buuten dörft, un dat wat achter bi ehr rutkümmt, dat verkleiht se sülms. Dat mutt man ni opsammeln un in‘ Plastikbüddel fummeln. Jo, dat gefallt mi. Blots een Hoken gifft dat bi Huustiern allgemein: Wohen mit de leeve Fauna, wenn man in Urlaub fohrt? So’n Hund kann man je noch mitnehm‘. Overs ’n Katt oder twee? Dat kannst vergeeten. De neiht di ünnerwegens ut. Un veerteihn Doog in Narkos‘ leggen mach man ehr je eegentli ook ni. Ick heff mi mol no’n „Katten-Pension“ erkunnigt, dor kann man de Plüschpoten afgeeven. Dat gifft sogor Katten-Hotels. Overs de sünd meist so düüer as de Urlaub an sick. Un ick bün mi ook ni seeker, wat de Tiern so’n Hotel-Openthalt würkli to schätzen weet. Overs wenn ick mol ganz genau trüchdink, denn gifft dat is düssen Tosomhang eegentli nix betered as Kinner in de Pubertät. De freut sick so scheun un ook so oprichti, wenn de Öllern in Urlaub fohrt, un se sünd so bescheeden. Allns wat se bruukt is Deepköhlkost, ’n Backohmb, wat to drinken un – ganz wichti – WLAN. Na jo, wenn se WLAN hebbt, kann man Eeten un Drinken an un för sick ook wechloten. Un wenn man ganz veel Glück hett, denn kümmert de Kinner sick in de Urlaubstied ook üm de Katten. Also, se gifft de Katten een- tweemol an Dag wat to eeten. Dat is al mehr as de halve Miete. Bi uns sünd de Kinner nu overs al ut‘ Huus un in alle Welt utneiht. Un se hebbt keen Lust in uns‘ Urlaubstied no Huus to kom‘ üm de Katten optopassen. Tscha, denn mööt wi anschiend mol de Novers frogen. De kriegt ook Deepköhlkost un WLAN… In düssen Sinn

  • July 9 · 2 min

    Wat Derbed ohne Theoter

    Kriegt Ju mitünner ook E-Mails vun Lüüd, de Ju gor ni kinnt? Ick jo. Mennigmol will mi dor een Geld verschinken, ick schall blots erstmol sülms Geld överwiesen. Jo, genau. Nu heff ick overs mol ’n ganz annere E-Mail kreegen. Vun ’n Fruu. Se hett mi op Hochdüütsch schreeven, overs ick översett dat mol: „Büst Du in de Nähgte? Ick weet dat ni, weil ick Dien Adress‘ in‘ oln Chat funnen heff.“ Jo, richti, ick kiek mi ook jümmers ole Norichen an, üm dor bin no Kontakte to sööken, de ick ni kinn. Overs dat geiht noch wieder: „Ick bün de Jule. 39, swatte Hoor, Tattoos un Piercings. Un ick heff keen Buck op Geschwofel.“ Na, denn lot dat Schwofeln doch no, Jule. Hmm. Ick kinn blots een Jule, de wohnt bi uns in’t Dörp, overs se jett keen swatte Hoor un 39 Johr is se noch lang ni. De kann dat ni ween. Overs wieder in Text: „Wenn Du Lust op wat Derbed hest, ohne Theoter – eenfach, direkt un unverbinnli – denn meld Di bi mi.“ Ohaueha, Jule, wat is mit Di? „Keen Rümgenussel, keen Nummern hen un trüch. Wullt Du Di mit mi op ’n düstern‘ Parkplatz vergnögen?“ Äh, nä, an un för sick ni. Overs dor kümmt noch mehr: „Ick will Dien Hannen spöörn, wenn Du mi packst un richti rangohst. Eenfach blots good. Wenn Du ’n Mann büst, de weet, wat he will, denn truu Di un schriev mi. Dien Jule.“ Du leeve Tied. Jule. Wenn ick Du weer, denn wurr ick mi echt mol ünnersööken loten. Du finnst mien Adress‘ in ’n oln Text un schrievst mi sowat? Du weetst doch gor ni, wokeen ick bün. Veellicht treck ick ’n Been no, dat ni mol mi heuert. Oder ick stink ganz fürchterli. Kunn je ween. Jule, würkli, Du muttst ’n beten vörsichtiger ween. Hmm. Klor, ick bün mi recht seeker, wat ick mit düsse Noricht övern Disch trocken warrn schull. Op de anner Sied froog ick mi, wat dat Lüüd gifft, de würkli op so’n Noricht reageert. Tscha, dat warr ick wohrschienli ni rutfinnen. Wat ick overs wiss un mit Bestimmtheit seggen kann, dat is: Jule, ick warr Di ni vergeeten… In düssen Sinn

  • June 25 · 2 min

    Wat’n Rummel in de Hauptstadt

    Vörigen Sünndag heff ich 40 Lüüd mit’n Bus no Kiel fohrt. Dor weer de Kieler Week je jüst anfungen. As mien Fohrgäst‘ utsteegen weern, harr ick ’n poor Stünnen lose Tied. Ick heff je al öfters Lüüd no de Kieler Week fohrt, overs bet Sünndag weer ick ni eenmol sülms mang all den Rummel. Dat schull anners warrn. Ick harr mien Drohtesel inpackt. Also wech mit’n Bus, rop op’n Soddel un af de Post. Wenn ick ehrli bün, heff ick blots so half wusst, wat de Kieler Week eegentli is. Na jo, mi weer klor, wat dat dor ’n Barg Budenzauber gifft un allerhand Bühn‘, op de allerhand Kapelln Musik opspeelt. Mang all den Krom weern dor ook groote Karussels, in de mi overs keen teihn Peer rinkreegen harrn. Och jo, un denn is dat je ook so, wat dat ganze Spektokel ni tosomhangt, so as bi’n Heider Johrmart, wonehm sick allns op’n Martplatz afspeelt. In Kiel gifft dat vun de Hörn, also dat binnere Enn vun Hoben bet hen no de Kiellinie, dor wo de Landdag is un in‘ Deel vun de Binnenstadt ’n ganzen Schwung vun Johrmarts. Dat schafft man an een Dag överhaupt ni allns to bekieken. Un düüer is dat allns. För Mudder, Vadder un twee Kinner sünd hunnert Euro dor gor nix. Na jo, ick wull je in de Hauptsook blots kieken. Un noch wat wull ick: So’n scheune Schinkenbrotwuss. Dor harr ick mi wat vörnohm‘. Ick bün vun Mart to Mart fohrt, heff mien Rad ansloten un bün op de Söök no’n Brotwussbood gohn. Dat is’n echte Odüssee worrn. Man kriegt dor allns to eeten. Belgische Pommes, franzö’sched Eeten, wat ut Indien, Indonesien, ut de Türkei, ut China, Italien un sünst wo her. Dat Eeten harr to’n Deel Nooms, de gor ni utsnacken kunn. Overs wiet un breed keen Schinkenwuss. Erst op’n Rothuusplatz heff ick Schinkenwust kreegen. Fief Lütte för veer Euro. Na denn. Overs ick weer ganz in Dutt vun all de Minschen, de sick dor dör dat Spektokel schooven hebbt. Hmm. Ick finn, de Kieler Week is ’n indrucksvulle Angelegenheit. Overs mit dat Gewusel kom ick ni trech. Ick glööv, in’t näste Johr mutt de ganze Radau leider ohne mi stattfinnen, un mien Schinkenwuss, de hau ick mi scheun to Huus op’n Grill… In düssen Sinn

  • June 11 · 2 min

    Luft no boben

    Dat gifft je Beschrievungen vun Produkte oder Reklame, de mit de Würklichkeit ni veel to dohn hett, ne. Bi Eeten un Drinken gifft dat dor je Bispeele noch un nöcher. Overs ook bi dat Geegendeel vun Eeten un Drinken speelt sick Wunnersomed af. Dor kann ick ut erste Hand vertelln. Bi uns to Huus in de Boodstuuv hangt nömli ’n ganz moderned Tolettenbecken. Dat dorste Dings is recht nied, so nied, wat dat sogor ’n echted „Design“ hett. „Diesein“ seggt man dorto. Dat is ganz wat Goodet, hett man uns vertellt. Na jo, erstmol kann man dor dat op moken, wat man op de Schiethuusbeckens vun vör hunnert Johr al kunn. Overs nu kümmt dat groote „Overs“: Dat dorste Diesein süht nömli so ut, wat dat Becken in‘ achteren Beriek no ünnen hen den Utgang hett, de is vun de böberste Kant bet to’n Woterspeegel tehmli genau 25 Zentimerters deep. Heff ick meeten! No vöör hen hett dat Becken overs – jo, wo schall ick seggen – so’n „anstiegended Gefälle“. Dat kann man sick vörstelln as so’n recht steile Woterrutsch die Bood’anstalt. Vun de Fuktschoon her is dat je ook ganz ähnli. So. Un ganz vöör is dat Becken vun de Kant‘ bet to’n Grund blots noch söben Zentimeters deep. An düsse Steed ward jeden dörsnittli ut’rüsten Mann verstohn, wat dat ni so scheun is. Richti: De lütte Fründ kriegt dor Grundkontakt. Dat föhlt sick ni no Diesein an sünnern mehr no „I“-sein, so as bi „i“-gitt. Un verköfft worrn is uns dat Utensil as „randlosed Tolettenbecken“. Dormols heff ick dor ni över nodacht, overs dat is natüürli glatt logen. Dat eenzige, wat keen Rand hett, is ’n Ball. Un op’n Ball wurr ick mi tatsächli noch weniger gern för de lütten un grooten Geschäfte setten, as op unsen randlosen Diesein-Lokus mit Rand. Na seeker hett dat Dings ’n Rand. Twee sogor. De Rand wo man op sitten deiht un de Rand, wonehm dat Spöölwoter rutkümmt. Un düsse Rand is so ing , dat man dor ganz slecht to’n Reinmoken rankümmt.

  • June 4 · 2 min

    Dat Insehn mit dat Utsehn

    Och, is dat scheun. Nu sünd je weller de Bustourn ingang, bi de dat för ’n Dag mit ’n Reisebus no Kiel oder Hamborg oder so geiht. Mol hett ’n Gemeend‘ to so’n Tour inlod, mol is dat ’n Firma oder ’n Vereen. Mi mokt dat jedenfalls jümmers veel Spoß so’n Tourn to fohrn. Ick heff bi jede Tour annere interessante Lüüd an Bord, un ick krieg jeden Dag wat anners to sehn. Twüschendör vertell ick denn ook mol düt un dat över’t Mikrofon, över dat, wat buten jüst to sehn is, so’n beten wat geschichtliched to besünnere Buuwerke oder so, overs bilütten ook ’n beten Tüünkrom. Dat mutt je ook mol ween. Middeweeken weer ick mit ’n Gemeend op Tour no Husum, no Sleswig un denn scheun över de Schleidörperstroot. Ick mach dat je lieden dor, ne, un mien Fohrgäste hett dat ook gefulln. To Kaffe un Koken gung dat to’n Lindauhoff op den „De Landarzt“ ut‘ Fernsehn dreiht worrn is un ook ’n Deel vun de Serie „Unkel Bräsig“. Dat keem good an. Op de Trüchtour weer ick denn so’n beten mit de Lüüd achter mi an snacken un mit de Reiseblegleitung, de wi dorbi hatt hebbt. Wi weern all tosom op du un du. Mitmol froogt mi’n Fruu: „Segg mol büst Du eegentli Rentner?“ Ick heff düchti lachen musst. „Oh“, säh ick to ehr, „hartlichen Dank, ick fier in Harvst mien 52. Gebuurtsdag.“ Oha, weer ehr dat pienli. „Nää, so heff ick dat ni meent. Ick, ick wull blots frogen, wat Du nur blangbi Bus fohrn deihst.“ „Nä“, säh ick, „dat is mien Hauptprofeschoon.“ „Achso. Äh. Also bidde ni verkehrt verstohn. Ick wull ni, also, dat schull nu ni heeten…“ „Och, heff ick meent, mok di man keen Gedanken.“ Mit mien graun Boart un de poor Fusseln, de ick noch op’n Dööz heff, warr ick oftmols öller schätzt as ick bün. Overs se keem gor ni mehr trech dorvun un weer froh, as ’n annered Thema opkeem. Ick heff mi blots amüseert. Overs man lehrt ut Klöönsnacks as düssen je ook wat: Köm kööpen kann ick, ohne mien Utwies vörtoleggen. Overs anschiend kann ick froh ween, wenn ick so old warr, as ick utseh… In düssen Sinn

  • May 28 · 2 min

    Wat schall dat denn bedüüden?

    Dat gifft je Spreekwöörd, de tatsächli wohr sünd, de good sünd, üm de Würklichkeit to beschrieven. Spreekwöörd, de den „Nogel op’n Kopp“ dreept. „Steter Dropen höhlt den Steen“, to’n Bispeel. Dor gifft dat nix an to tippen. Dat is so. Un dat kann man in veele ünnerscheedliche Situatschoon‘ as Metapher insetten. Dat gifft overs ook Spreekwöörd, bi de ick ni so seeker bün, dat man dor wat mit anfang‘ kann. Nehmt wi mol „Nomen est Omen“. Dat is Latein un dat heet: „De Noom is ’n Vörteeken.“ Jo, wat is dat denn för’n Orakelie? Na jo, wi nutzt dat je in ’n annern Sinn. Mehr so: „De Noom is Programm“, also de Noom seggt ut, wokeen oder wat man is oder so. Tscha, dat geiht tomeist overs fix no achtern los. Dat is astrein‘ Bleudsinn. Ick heff to’n Bispeel noch keen droopen, de Schmidt heet un de sick mit Hommer un Amboss utkinnt. Mach ween, wat dat een gifft, overs ick kinn keeneen. Ook keen Meier, de würkli ’n Meier is, oder ’n Müller, de weet, wo man anstänniged Mehl mokt. Ick kinn keen Wagner, de ’n Kutschrad buun kann un keen Tischler, de tatsächli Discher is. Un wenn ick bi mi kiek: Heiko Kroll? Fangt wi mol mit Heiko an. Dat is de fries’sche Form vun Heinrich, un dat bedüüd „mächtiger Herr över’t Land“. Hmm. Bün ick ni. Dat bedüüd overs ook „Herrscher in’t Huus“. Ha, dor froog man mol mien Madam no, wat ick to Huus to seggen heff. Nix! Kannst vergeeten. Un Kroll? Dat heet so veel as gelockted Hoor. Wat? De poor Fusseln, de ick noch op’n Kopp heff gifft ni mol ’n richtige Frisuur af un Locken al dreemol ni. Haut ni hen. Dor froog ick mi, mit wat för Omens dat erst Lüüd as „Heidemarie Wieczorek-Zeul“ vun de SPD to kriegen hebbt! Man weet dat ni. Man mutt ook keen slechten Minsch ween, wenn man ut „Ekel“ in NRW kümmt. Un wenn man ut „Oberbillig“ in Nordrhein-Westfooln kümmt, heet dat noch lang ni, dat man nix wert is. Tscha, wenn’t no mi gung, schull dat Spreekwoord „Nomen ‚non‘ est Omen“ heeten, also De Noom hett överhaupt nix to bedüüden. Un zack, hett man weller wat, an dat man sick gor ni argern mutt… In düssen Sinn

  • May 21 · 2 min

    He hett sick dat ni utsöcht

    Vörigen Dünnersdag is in Dänemark ’n dooden Waal strand‘, ne – ’n Puckelwaal. Urlaubers hebbt em entdeckt. Un as sick dat rutstellt hett, weer dat de Waal, denn se vör Poel rett‘ hebbt, üm em in de Nordsee to bring‘. As sick wieder rutstellt hett, wull he dat gor ni, denn he is in de Ostsee trüchschwummen. Un op den ganzen Rummel, de üm em mokt wurr, harr de Waal wohrschienli gern verzicht‘. Wohrschienli wull he ook gor ni „Timmy“ oder „Hope“ nöömt warrn. Na jo, nu bün ick würkli keen‘, de achteran gern seggt: „Ick heff mi doch glieks dacht, wat dat nix ward.“ Overs ick heff mi glieks dacht, wat dat nix ward. Wat mi interesseern wurr, is, wo veel Tiern bi all dat Kleihn mit de Baggers in Seegrund över de Kling‘ sprungen sünd. No den ersten Versöch in de Lübecker Bucht, schull de Waal je sien Roh‘ hebben. Denn hett man overs doch so’n poor Minschen moken loten, weil de ganze Tüünkrom vun twee Lüüd finanzeert wurr, för de Geld keen groote Rull speelt. Nömli vun Walter Gunz, de bummeli 500 Millioon Euro swor is un vun Karin Walter-Mommert, de ehr Famielje dat op wiet över anterthalv Milliarden bringt. De „Reddung“ vun den Puckelwaal hett de beiden tosom 1,5 Millioon kost. Dat hebbt se mol even ut de Portokass betohlt. Veellicht wulln se dormit je ook ’n beten Reklame för sick moken. Walter Gunz hett achteran seggt, dat he jedertied weller so veel Geld utgeeven wurr, üm ’n Waal to hölpen. Na denn man to. Jedet Johr strand‘ mehr as 2000 Waale un Delfine. Dor is Gunz sien poor Hunnert Millioon licht mang Niejohr Enn Februar los. Wat ’n verrückted Politikum ut de ganze Sook worrn is, ne. Dor sünd sogor ’n ganzen Schwung KI-genereerte Leeders över mokt worrn. Een so’n Leed heet „Er hat es sich nicht ausgesucht“. Richti. „Dat“ hett de Waal sick wiss ni utsöcht. Also mi dücht, wenn de dorsten Millionäre ehr Geld unbedingt loswarrn wüllt, denn schüllt se dat Schooln un Kinnergoorns geeven, un vun mi ut künnt se dor denn ook ’n poor scheune Leeders över moken… In düssen Sinn

Showing 1–20 of 22 episodes