#6 - Hemelvaart (S04)

Hoe vier je afwezigheid? Hemelvaart prijkt daarom bij de meeste mensen niet bovenaan het lijstje van favoriete feestdagen. Jezus vertrekt van de aarde en de leerlingen blijven verweesd achter. Is dat iets om te vieren? Ze blijven turen naar een lege hemel, iets dat voor veel moderne mensen herkenbaar is. Hoe kunnen we Hemelvaart meer op waarde schatten? Niet door het te zien als een "los eindje" in het evangelie dat even moest worden afgehecht. Is het niet de ultieme bekroning op de wederopstanding? Lieke heeft letterlijke een lege hemel mee. Ab heeft muziek van een synestheet mee - iemand die kleuren en smaken ervaart bij muziek. Allard heeft twee daklozen mee die alleen maar wachten, maar waarop? Alain heeft voor de verandering een filmreeks mee. Anne Broeksma sluit uiteraard weer de aflevering af. In deze aflevering hoe je over: Hymnus de ascensione Domini van Johan Wagenaar (1935) Altaar van Vyšší Brod door Meister von Hohenfurth (ca 1350) IV: Prière du Christ montant vers son Père uit L’Ascension, Quatre méditations symphoniques pour orgue van Olivier Messiaen (1934) Skyspace van James Turrell (1994) Wachten op Godot van Samuel Beckett (1953) The Ascension - ‘We Trusted that it had been Him’ uit The Apostles van Edward Elgar (1903) Black Panther: Wakanda Forever van Ryan Coogler (2022) East Window in St-Martin-in-the-Fields van Shirazeh Houshiary en Pip Horne (2007) Wat staan jullie naar de hemel te kijken? met een vlakgom wiste ik mijn stappen knipte het elastiek door dat mij van bed naar bank liet schieten tot ik in het scherm verdween en zonder stof in mijn sandalen verder dwaalde en ik wiste de beelden die ik had gezien de pixels, het slakkenspoor door mijn hoofd getrokken door foto’s en teksten die het bestaan van een ander moesten bevestigen en ook de stukjes informatie die zonder tussenkomst van wezens met elkaar achter mijn rug zaten te praten koud had ik het, toen ik uit die virtuele grot kwam rollen en klikte ook het scherm uit liet het bureau waarop het stond mijn huis uit dragen stripte de muren belde de kringloop om mijn bed, mijn bank en al die kleinere objecten op te halen en in die ruimte ging ik zitten op de vloer en keek naar mijn handen telde de vingers niets was er nu, niets om mijn ogen in vast te haken behalve dat scherm omlijst met kozijnen waarachter pixels zandkorrels waren die groeiden tot een wereld waarin mijn handen thuis konden zijn omdat er niets kopieerwerk was zonder tussenkomst van adem en ik bleef achter in die lege kamer als sukkel bleef ik nog dagen naar dat licht dat trage wonder staren - Anne Broeksma