הלכות אישות פרק כ״ד

אין דעם שיעור ווערט געלערנט פרק כ״ד פון הלכות אישות, וואס באהאנדלט די דינים פון פרויען וואס פארלירן זייער כתובה, ווי אן אילונית, שניות לעריות, חייבי לאוין און א ממאנת, מיט׳ן חילוק צווישן עיקר כתובה, תוספת און נדוניא. עס ווערן אויסגעשמועסט די פרטים פון אן עוברת על דת משה ויהודית, מנהגי צניעות, און א פרוי וואס גייט ארויס משום שם רע אדער דבר מכוער. צום סוף ווערן מבואר די הלכות פון א פרוי וואס האט מזנה געווען ברצון, בשוגג אדער באונס (ביי א ישראל און ביי א כהן), די נאמנות פונעם מאן אדער פון דער פרוי אליין, און דער דין פון קינוי וסתירה בזמן הזה. ⏱️ Chapters (00:00) הקדמה צו פרק כ"ד (01:55) הלכה א׳: הנושא את האילונית בהכיר בה (03:17) הלכה ב׳ – הלכה ג׳: אילונית שלא הכיר בה, חייבי לאוין ושניות (14:32) הלכה ד׳: דער דין פון חייבי לאוין און חייבי עשה (16:50) הלכה ה׳: דער דין פון א ממאנת (19:04) הלכה ו׳: א פרוי וואס האט מזנה געווען אונטער איר מאן (19:36) הלכה ח׳–ט׳: דיני נדוניא ביי פסולי חיתון און אילונית (23:03) הלכה י׳: דין נדוניא ביי א ממאנת, א מזנה, און אן עוברת על דת (25:50) הלכה י"א: עוברת על דת משה (29:19) הלכה י"ב: דת יהודית (34:00) הלכה י"ג: תקנת עזרא און דער חילוק צווישן א מבוי און א חצר (36:40) הלכה ט"ו: יוצאה משום שם רע און דבר מכוער (38:55) הלכה ט"ז: א מאן וואס זעט זיין ווייב מזנה זיין (49:30) הלכה י"ח: א פרוי וואס זאגט אז זי האט מזנה געווען (1:05:49) הלכה כ׳: תחילתה באונס וסופה ברצון – דער גדר פון "יצר אלבשה" (1:13:55) הלכה כ"א: דין נשים שגנבו אותן לסטים (1:19:20) הלכה כ"ב: דין אשת כהן ששגגה או שנאנסה (1:21:53) הלכה כ"ג: אשת כהן שאמרה לבעלה נאנסתי או שגגתי (1:22:57) הלכה כ"ד: קינוי וסתירה על פי עדים (1:26:04) הלכה כ"ה: קינוי וסתירה בינו לבינה (אן עדים) 📖 The full class — the Rambam’s text with the recording, video, audio and transcripts