הלכות אישות פרק כ״ג

אין דעם פרק ווערן באהאנדלט די הלכות וועגן מאכן א תנאי מבטל צו זיין דעם מאנ׳ס זכותים אין דער פרוי׳ס נכסים – ווי אכילת פירות, פירי פירות און ירושה – און דער חילוק צווישן מאכן דעם תנאי בשעת אירוסין אדער נאך די נישואין. אויך ווערט געלערנט דער דין פון א מאן וואס האט אויסגעגעבן הוצאות אויף נכסי מלוג און וויפיל פירות ער דארף עסן אז ער זאל נישט קענען צוריקבעטן זיינע הוצאות ביי א גט, א מורדת אדער א קטנה. צום סוף ווערן אויסגעשמועסט די פארשידענע מנהגי המדינה ביי נדוניא, די הלכות פון דברים הנקנין באמירה ביי שידוכין ווען עלטערן זאגן צו געלט פאר אן ערשטער חתונה, און דער חיוב פון א מאן וואס נעמט זיך אונטער צו שפייזן זיין פרוי׳ס טאכטער פאר א באשטימטער צייט. ⏱️ Chapters (00:00) הקדמה צום פרק (03:18) הלכה א׳ (10:45) הלכה ב׳: דער תנאי פון "שלא יהיה לו דין ודברים בנכסיה" (21:37) הלכה ד׳: דער תנאי אויף פירי פירות עד עולם (22:59) הלכה ה׳: ירושת הבעל נאך איר טויט (23:49) הלכה ו׳-ז׳: תנאי אויף ירושת הבעל (35:56) הלכה ט׳: הוצאות הבעל ווען ער האט נישט געגעסן כשיעור, און דין מורדת (40:02) הלכה י׳: המוציא הוצאות על נכסי אשתו קטנה (45:48) הלכה י"א-י"ב: מנהגי נדוניא (52:50) הלכה י"ג: דברים הנקנין באמירה ביי שידוכין (55:42) הלכה י"ד: די גדרים פון פוסק זיין – ווער און ביי וועלכע נישואין (1:00:37) הלכה ט"ז: ווען דער טאטע אנטלויפט אדער ווען די כלה אליין פוסק׳ט אויף זיך (1:06:48) הלכה י"ז: א מאן וואס נעמט זיך אונטער צו שפייזן זיין ווייב׳ס טאכטער 📖 The full class — the Rambam’s text with the recording, video, audio and transcripts