transcript
show notes
אין דעם שיעור לערנט מען פרק כ״א פון הלכות אישות, וואס באהאנדלט דעם חיוב פון “מעשה ידיה” און די פארשידענע מלאכות וואס א פרוי טוט פאר איר מאן לויט דעם מנהג המדינה. עס ווערן אויסגעשמועסט די חילוקים צווישן ארבעט פאר פרנסה, פערזענליכע באדינונג וואס יעדע פרוי איז מחויב אפילו ווען מען האט שפחות (און וויאזוי דאס ווערט געטוהן ווען זי איז א נדה), און שווערע שטוב-ארבעט וואס איז נאר נוגע ביי ארימעלייט. צום סוף ווערן ערקלערט די הלכות פון א מניקה, און ביי וועמען די קינדער בלייבן נאך א גט אדער נאך די ערשטע זעקס יאר.
⏱️ Chapters
(00:00) אריינפיר: דקדוק ביים אויסשפראך פון פרק כ"א
(00:54) הקדמה צום פרק: די מהות פון "מעשה ידיה" – א זכות פאר׳ן מאן אדער א חיוב אויף דער
(06:21) הלכה א׳: מציאת האשה ומעשה ידיה לבעלה
(10:33) די הלכה פון טוויה בצמר אנטקעגן אנדערע מלאכות
(14:38) וויכוח אין פשט פונעם רמב"ם: דער גדר פון "הכל כמנהג המדינה"
(28:54) הלכה ב׳: דחקה עצמה ועשת יתר מן הראוי לה
(36:56) שקלא וטריא: דער חילוק צווישן אן אמת׳ער מלאכה און פארוויילונגען
(41:33) הלכה ד׳: מלאכות פון פערזענליכער באדינונג און כבוד פאר׳ן מאן
(55:48) הלכה ו׳: די גדרים פון "מטחנת" (מאלן מעל)
(58:14) הלכה ז׳: דער פטור פון שווערע מלאכות ווען מען האט א שפחה אדער געלט
(1:00:43) הלכה ח׳: מלאכות פון א פרוי ווען זי איז א נדה
(1:15:23) הלכה י׳: כפיה אויף מלאכות און בירור המציאות
(1:21:28) הלכה י"א: הלכות מניקה – מעשה ידיה, מזונות און חולי תאוה
(1:27:26) הלכה י"ב: צווילינג און זייגן א פרעמד קינד
(1:29:28) הלכה י"ג: דער שעבוד אויף דער מילך און א נדר נישט צו זויגן
(1:31:01) הלכה י"ד: ווען די פרוי וויל זויגן און דער מאן וויל נישט; און דער דין פון "עולה
(1:32:23) הלכה ט"ו: א וויכוח צי דער מאן איז אן עשיר ("ואין כאן מקום לשבועה")
(1:41:39) הלכה י"ז: מזונות הבנים והחזקתם אחר כ"ד חודש
(1:48:38) הלכה י"ח: ווען די מאמע וויל נישט האלטן די קינדער ביי זיך
📖 The full class — the Rambam’s text with the recording, video, audio and transcripts